『 M O O N • S A N C T U A R Y 』 •• 永遠の桜吹雪をあなたに。。

หยิบหนังจากกองขึ้นมาดูแบบสุ่ม ๆ ซักเรื่อง

วันนี้ก็เลยหยิบ Tokyo Tower ขึ้นมาดู

เรื่องนี้ตามร้านขายหนังมักจะบรรยายเรื่องย่อว่าพ่อมัตจุนเป็นพระเอก เรื่องราวคือเขาแอบมีสัมพันธ์กับแม่เพื่อน ซึ่งเพื่อนคนนั้นยังแอบรักเขาอีกทอด

ซึ่งจริง ๆ แล้วอยากจะบอกว่า

ไม่ใช่ค่ะ

เรื่องนี้นำแสดงโดย

Okada Junichi (V6)

Matsumoto Jun (Arashi)

ซึ่งคนที่เป็นตัวเอกจริง ๆ ก็คือ Okada Junichi ซึ่งในเรื่องคือ โทโอรุคุง

โทโอรุคุงมีสัมพันธ์กับเพื่อนแม่ซึ่งนั่นก็คือ คุณชิฟุมิ (Kuroki Hitomi) โทโอรุเป็นคนที่อ่อนไหว โรแมนติค (และหล่อ *0*~) ในขณะที่เพื่อนของเขาที่ชื่อโคจิ (มัตจุน) ได้รับอิทธิพลอยากลองหญิงอายุมากกว่ามาจากเพื่อนของเขาดูบ้าง จึงเริ่มไปมีความสัมพันธ์กับแม่บ้านคนหนึ่ง ซึ่งเธอก็คือคิมิโกะ (Terajima Shinobu) คิมิโกะเป็นแม่บ้านธรรมดา ๆ แตกต่างกับ ชิฟุมิที่เป็นสาวในสังคมไฮโซ

เรื่องราวของทั้งสองคู่สะท้อนออกมาในแง่มุมที่ต่างกัน

โทโอรุนั้นเป็นคนที่มีรักแท้อย่างจริงใจให้กับชิฟุมิ

ในขณะที่โคจินั้นเป็นหนุ่มน้อยเพลย์บอยที่มีทั้งแฟนสาว และกิ๊กแม่บ้าน (ขอใช้ศัพท์วัยรุ่นหน่อย 55+) อีกทั้งในอดีตยังเคยก่อเรื่องเพราะอยากทำตามเพื่อนไปมีสัมพันธ์กับแม่เพื่อน (ตามที่ร้านหนังชอบโปรยเนื้อเรื่องส่วนนี้) ซึ่งสาวน้อยผู้เป็นลูกสาวของคนที่โคจิมีความสัมพันธ์ด้วยนั้นเป็นเพื่อนร่วมชั้น และตอนนี้เธอก็กลับมา และทำลายชีวิตของโคจิลง เพียงเพราะเธอชอบเขา และไม่สามารถให้อภัยแม่ของตนเองได้

คิมิโกะ แม่บ้านผู้เหน็ดเหนื่อยกับการปรนนิบัติสามี เรื่องราวความตายของแมวที่เธอรักทำให้ช่องว่างระหว่างเธอกับสามีนั้นเพิ่มขึ้น เธอต้องการใครสักคนมาเติมเต็มในส่วนนั้น เธอจึงเลือกที่จะพบกับโคจิ

ในขณะที่ชิฟุมิ เมื่อได้พบกับโทโอรุก็เหมือนว่าทั้งคู่จะตกหลุมรักซึ่งกันและกันในตั้งแต่นาทีแรกที่เห็นหน้ากันเลยก็ว่าได้ เพียงแต่เธอเป็นหญิงที่แต่งงานแล้ว และมีหน้าตาทางสังคมพอดู ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับโทโอรุจึงต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ต่อไป

แง่มุมของทั้งสองคู่จบลงในทิศทางที่แตกต่างกัน

แต่พอดูจบแล้ว

คำถามก็เกิดขึ้นมามากมาย

แท้จริงแล้วคิมิโกะ แต่งงานเพราะอะไร เธอไม่ได้แต่งงานเพื่อความรัก? หรือเป็นเพราะว่าลักษณะของสังคมญี่ปุ่นทำให้เกิดช่องว่างขึ้น ผู้ชายที่เอาแต่ทำงานพอกลับถึงบ้านหน้าที่งานบ้านก็ต้องตกเป็นของฝ่ายหญิง ที่ต้องทำแทบจะทุกอย่างให้ จึงทำให้เกิดความรู้สึกเหน็ดเหนื่อยท้อแท้ แต่ท่ามกลางความรู้สึกอันหนักหน่วงนั้น ก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้เธอตัดสินใจหย่า?

ในเรื่องมีคำพูดหนึ่งบอกว่า ผู้หญิงทั้ง ๆ ที่เลือกได้ว่าจะทำให้ตัวเองหลุดออกจากความทุกข์ แต่กลับยอมที่จะทนรับความเจ็บปวดจากความทุกข์มากกว่า

หรือนั้นคือคำตอบว่าทำไมแม่บ้านผู้ทุกข์ท้อทั้งหลายจึงเลือกที่จะทนมากกว่าจะหย่าออกไปมีอิสระ

อีกประเด็นหนึ่งที่หนังพูดถึงคือ ความรักกับอายุ

อายุมักเป็นอุปสรรค์สำคัญของความรักเสมออย่างนั้นหรือ?

การที่ผู้หญิงชอบผู้ชายอายุน้อยกว่านั้นมักสร้างแต่ปัญหาจริงหรือ

หากเป็นโคจิคำตอบอาจเป็น ใช่

แต่ถ้าเป็นโทโอรุ คำตอบก็อาจออกมาเป็น ไม่ใช่ก็เป็นได้

.

.

ในเรื่องมีแต่ฉากสวย ๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ

ส่วนมากจะเน้นไปที่ Tokyo Tower

ดูแล้วก็เคลิ้มกับความโรแมนติก ของภาพและเพลงไปด้วย

แต่ขอไม่แนะนำให้คนอายุต่ำกว่า 18 ปี ดูนะคะ เพราะเนื้อหาค่อนข้างหมิ่นเหม่พอควรอีกทั้งยังมีฉากหวาม ๆ อยู่เพียบ

แต่ถ้าใครชอบหนังรัก ก็แนะนำค่ะ

ปล . เพลงเรื่องนี้เพราะมาก ๆ หนึ่งในนั้นคือ Sleepless Nights ของ Norah Jones นี่เองค่ะ